sessiz ol
Ben herzaman cinlerle ve ruhlarla iletişim kurmaya çalışmışımdır.Ama bunu hiçbir zaman ciddiye almadım.Ta ki o güne kadar;
Bir gece evde yalnızdım.Annemler düğüne gitmişti hatta mahhallenin yarısından fazlası düğüne gitti diyebiliriz.Halam sanki bişey olcağanı biliyomuş
gibi o gece düğüne gittmek istemedi ama ablamın ısrarlarına dayanamıyınca beni bırakıp gittiler.
Ruh çağarmama karşı olan annem ''senin yüzüne
bize musallat olcak'' derdi buna hiç inanmazdım onu getire biliyosam geri göndere bilirdim.Ama yanılmışım.Bunu o gece anladım.Herşey tamamdı kartlar,fincan,mumlar ve hayatımın hatasına başladım.İçimde korkudan çok heyecan vardı
çünkü bu benim ilk ciddi olarak çağardığım ruhdu.
ilk bi süre boyunca hiç bişey olmadı.sonra birden bahçenin ışığı kapandı iyice tırsmıştım.Bahçeden sonra benim odam ve sonra bitek salon ve benim ruh çağardığım odanın ışığı kalmıştı sanki bana bi yol gösterilmişti.Mumlar sönünce oluşan kokuyla birlikte bi ter kokusu aldığımı yemin edebilirim.Sonra kapı çaldı hayatımda hiç bu kadar sert bi kapı çalışı duymamıştım.Kapıya doğru ilerleredim içimde biraz heyecen biraz korku vardı.Ama sonra hiç beklemediğim bişey oldusanki bişey beni uyrmak istiyodu yoluma olmadık şeyler devrildi.korkuyla etrafıma baktım ve dehşete düştüm fotoraflarımın gözüden sular akıyodu o korkuyla kapıya doğru hızlandım.İşte tam o sırada bi kız sesi bana ''kapıyı açma,uzaklaş'' demeye başladı korkuyla kapıyı açtım bi adam vardı korkudan tepki veremiyodum adamın gözleri kıpkırmızı ve kan akıyodu,ellerinde sadece üç parmak vardı.ağlamaktan başka bişey yapamıyodum.Adam kolumu tutup beni çekmeye çaıştı korkudan karşı koyamadım.Benim ellerimi bağladı sonra kömürlüğe girdi gittiğini sanmıştım ama onun yerine bi baltayla çıktı.Artık anlamsız sesler çıkarmaktan başka bişey yapamıyodum.Baltayı kafama indirceği sırada kömürlükten bir ışık içinde genç bi kız çıktı sanıyorumki bi ruhutu adamda bnde şaşardık sonra adam kadına anlaşılması güç bi dilde bağarak bişeyler dedi.kadın ona birşeyler söyledi ve adam arkasına dahi bakmadan kaçtı.O an bayılmış olmam gerekiyo ki kendimi yatağamda buldum.Uyandığımda herşeyin rüya olduğunu sandım ama benim herşeyi bi rüya sanmamı istemiştiler.Ama bi detayı unutmuşlardı ben asla ışıklar kapalı uyumazdım.Kranlıktan korktuğum için
hemen ışıkları açtım.O an sanki ne yapcağımı şaşırdım kapı tekrar çalıyodu.Bi süre kapıya yaklaşmadım bile anne min sesini duydum.Rahatlamıştım olanları kimseye anlatmadım.(inanmak sizin elinizde)Eğer gerçekten ruhlara ilgi duyan biriyseniniz biraz dikkatli olun ben bu olaydan sonra ruh çağarmayı bırakmadım,onlarla tekrar iletişime geçeceğimden eminim ama bu kez kurban ben diğil onlardan biri olucak
